John Tilbury (ur. 1936) to brytyjski pianista, którego artystyczną drogę znaczą nazwiska szeregu awangardowych kompozytorów II połowy XX wieku, a także koncerty improwizacji, stawiające go w szeregu obok twórców. Gry na fortepianie zaczął uczyć się w wieku 9 lat, po zakończeniu II wojny światowej; następnie studiował w Royal College of Music, a jego tradycyjną ścieżkę edukacji zwieńczyły studia u Zbigniewa Drzewieckiego w Warszawie. Ostatecznie jednak to nie standardowy repertuar pianistycznych arcydzieł przykuł uwagę zwycięzcy holenderskiego konkursu Gaudeamus w 1968 r. Zafascynowała go osobowość kompozytora Corneliusa Cardew (1936-1981), będącego jednym z założycieli Scratch Orchestra, w której Tilbury grał (potem dołączył też do zespołu swobodnej improwizacji AMM) – będąc przyjacielem, stał się następnie biografem twórcy, a jego poglądy wywarły niewątpliwie wielki wpływ na pianistę. Jednocześnie poświęca się on muzyce innych kompozytorów, m.in. należąc do najważniejszych wykonawców fortepianowej twórczości Mortona Feldmana.

 

 

Artykuły

14.05.2018
Zniewalające jest to, co dzieje się po cichu. Nasze uszy muszą się wysilić, aby schwytać świat dźwięków, w których rozgrywa się muzyka Feldmana.